De zege in de nacompetitiefinale op Benschop (2-0) bezorgt Jonathan een verdiende promotie naar de tweede klasse. Het Zeister seizoen levert een vat vol verhalen op.

De promotie van Jonathan is de prijs van de teamgeest, het doorzettingsvermogen, de talentvolle jeugd en de mentale weerbaarheid. Maar de stap naar de tweede klasse is net zo goed de promotie van doelman Jim van Dijk, die Jonathan in Leerdam met twee cruciale reddingen op de been hield. ,,Ik groeide echt in het seizoen en ging steeds lekkerder in mijn vel zitten”, zei de 22-jarige keeper. ,,Ik ben zelfverzekerd, ook met hoge ballen.”

Van Dijk speelde anderhalf jaar in Amerika, in Texas om precies te zijn. Hij verkaste naar Houten, maar wilde de stap maken naar een eerste elftal. Die kans kreeg hij bij Jonathan, de club waarmee hij na de zomer in de tweede klasse uitkomt. „We haalden 62 punten. Als je het kampioenschap dan niet redt, toch die nacompetitie in moet en weet te winnen, dan ben ik alleen maar trots op die jongens.”

Opluchting

Zo is het ook net zo goed de promotie van Sam van Kleef, de ras-Jonathanner die de band om zijn arm draagt. Bij de aanvoerder overheerste vooral de opluchting. „Als je het hele seizoen bekijkt, verdienen we het om te promoveren. Ik ben heel trots op het team, zeker als je kijkt dat wij in de nacompetitie alle drie de tegenstanders eigenlijk kapot hebben gespeeld.”

"Het is echt uit de groep gekomen en daar ben ik verschrikkelijk blij mee"

Mentaal vond Van Kleef het niet heel zwaar. „Na de laatste competitiewedstrijd was er een moment van teleurstelling, maar als selectie hebben we snel de knop omgezet en ging de volledige focus op de nacompetitie. Tegen EDO en in oefenwedstrijden lieten we zien dat we het niveau van de tweede klasse aankunnen. En we spelen twee derby’s tegen SV Zeist. Daar kijk ik naar uit.”

Stoutmoedigheid

Natuurlijk is het ook de promotie van Eddy Levering, de trainer die veertien maanden geleden de stoutmoedigheid toonde om Jonathan in vrijwel geslagen positie op zich te nemen. Toen volgde degradatie - ook via de nacompetitie - en moest Levering noodgedwongen bouwen aan een nieuw team, hoofdzakelijk bestaand uit eigen kweek. Dat bleek een zegen in vermomming. Jonathan pakte 62 punten, zette een doelsaldo van +53 meer en won drie nacompetitieduels met een marge van elf goals voor en twee tegen.

,,Ik weet hoe lastig het is als je net een teleurstelling hebt gehad van net niet kampioen worden, om dan nog drie van dit soort wedstrijden te moeten spelen. De manier waarop ze dat hebben gedaan, vind ik heel bijzonder. Het is echt uit de groep gekomen en daar ben ik verschrikkelijk blij mee. Als trainer heb je te maken met jonge jongens, sommigen moet je teleurstellen. Dit was mijn meest intensieve seizoen ooit als trainer.”

Eén van die teleurgestelde jongens was Sten Post. Met nadruk op was, want sinds de topper bij Delta Sports’95 is de bijna 21-jarige middenvelder terug in het team. De promotie is net zo goed de prijs van zijn standvastigheid. Je zou het de promotie van de jeugd kunnen noemen. Bij jonge spelers hoort wisselvalligheid, de kunst om terug te knokken beheerst Post tot in de finesses. „Wij speelden vooral tegen teams die met een laag blok stonden. Daar moest ik beter in worden door de bal sneller te verplaatsen. Maar als de tegenstander beter is, kom ik in mijn kracht.”

Talenten

Post is een echte Jonathanner, zoals er zaterdag zo veel in het veld stonden. Talenten als Wail Boumediani (1-0), Jesse Geldtmeijer en Jos Swaray (2-0) excelleren. Ook na de zomer draagt het elftal voor het grootste deel de signatuur ‘eigen jeugd’. Als het aan Post ligt, kan Levering na de voorbereiding niet meer om hem heen.

Langs de kant sloeg Piet Sies het met plezier gade. De promotie van Jonathan is ook een beetje de prijs voor het erelid dat al zeventig jaar lid is en een kwart eeuw zorgvuldig de clubkas bewaakte. Zichtbaar geëmotioneerd en met een gebroken stem vierde één van de meest loyale Jonathanners bescheiden het feestje mee. Na twee recente promoties volgde telkens een afdaling. Daar moet een streep onder. Met betraande ogen: „Ik hoop dat dit blijvend is.”