|
Kampioenschap
En we willen het allemaal. De platte kar, de schaal, confetti in plaats van rubberkorrels op het kunstgras en een nieuwe foto op ‘onze’ plek in de kantine. Het zesde wil als huldiging een boottocht door de Slotgracht, met het (Jonathangroene) kroost nog in de haren, na er eerst tegelijkertijd in te zijn gesprongen. Een boot die daarna koers zet naar het geliefde Texel om het feest met de lokalen te vieren. We willen niet naar onze sfeerloze parkeerplaats, maar een echte balkonscene op het Slot. Een deinende massa Zeistenaren trots op de ploeg. Campione Campione olé, olé, olé. Bengaals vuur en Nederlandse hits die als echo tegen Vollenhove-flats weerklinken. We willen een kampioenschap met alles er op en er aan. Met rellen, met een drooglegging van de Dorpstraat, met ME-busjes achter de hand en met een bus over de A12 waar we al rijdend uit kunnen stappen om in de andere bus een biertje te halen. Duizenden op de viaducten van de A28 juichen het zesde toe. De NOS zendt alles rechtstreeks uit, de kranten drukken extra oplages. #6e is trending topic, heel de wereld ‘likes’ het zesde. Tsja, dromen mag, maar dit jaar is het zesde er toch wel heel dicht bij met na veertien wedstrijden, 39 punten en acht punten voorsprong op de nummer twee. Het zesde heeft in al die jaren altijd voor de bovenste plaatsen meegestreden. Vaak begon het jaar goed, maar winterstop en kerstdagen nekten de ploeg vervolgens. Meestal was er ook wel een tegenstander uit de poule net even sterker en zoals bekend moeten de koorknapen uit Zeist het dan niet van een potje vechtvoetbal hebben. Twee keer waren we de beste en ontvingen we bloemen van het bestuur. De laatste keer was het hoofdveld van Flats Zeist Oost het decor van een spannende finalepot tegen Sport Vereniging Langbroek. Deze wedstrijd werd overigens na veel telefoontjes gespeeld, want zoals dat in de lagere klassen gebruikelijk is, worden afgelaste wedstrijden aan het einde van het seizoen niet meer ingehaald. Het zesde moest een aantal tegenstanders van het strand plukken om op doordeweekse junidagen de benodigde kampioenspunten binnen te spelen. Na de winst barste een groot feest los waar de Oosterkerk (ja, u leest het goed, Jonathan is niet voor niets een Christelijke vereniging) een hoofdrol in speelde. Dit kampioenschap dateert alweer van bijna tien jaar terug. De eerste ster op het shirt zullen de achterkleinkinderen van de ploeg misschien mogen opnaaien, maar de hunkering naar de bloemen van het bestuur wordt met het jaar groter. Dit jaar heeft een telg uit de binnen Jonathankringen bekende Van Delft-clan het roer overgenomen, nadat zijn voorganger had gegokt maar verloren. Van Delft deed gerichte aankopen, geeft de oudjes op tijd rust en is zelf de rots in de branding als er balletjes door de solide verdediging glippen. Tot slot is ook de geroemde barmentaliteit een doorslaggevende factor. Dit jaar moet het dus echt gaan lukken, alhoewel de onlangs met 4-0 verloren thuiswedstrijd tegen een naaste concurrent de tekortkomingen haarfijn blootlegde en er nog twee keer tegen een andere topploeg gespeeld moet worden. Toch is er alle vertrouwen, want afgelopen zaterdag werden er tegen diezelfde concurrent drie punten voor de poorten van de Scherpenzeelse hel weggesleept. Er mag dus een pallet in de champagnestreek worden gereserveerd en we hopen dat de clubkas een bosje tulpen de man nog toelaat. De Jonathansite informeert u wanneer het zover is, maar ook als u van tevoren niet op de hoogte bent, zal het kampioenspektakel zeker niet aan u voorbij gaan. Edgar van Bueren en Edward Salemink spelen in Jonathan 6.
|