Derby’s in Zeist

Martin VermeerAfgelopen zaterdag had ik ‘regeldienst’ bij Jonathan. Dat betekent om 06.30 uur opstaan, koekjes meenemen, ontbijten in de auto en om 07.45 uur bij de club zijn. Nicoline van Hall is dan al aanwezig om de kantine gereed te maken voor de verkoop en thee en limonade voor de teams. Wij hebben deze dag maar liefst 37 thuiswedstrijden, naast de groene welpen. Gelukkig heb ik steun van Joop van Zijl en Frank Slijper om de wedstrijdformulieren in te vullen, de tegenstanders te ontvangen, scheidsrechters te begeleiden, velden en kleedkamers toe te wijzen, de bakker, Gert en Mustafa al vroeg te ontvangen etc. Roel doet de ontvangst van alle pupillen, een enorm aantal, dus hij krijgt onze steun en een extra koekje.

Bewondering voor die man. Leuk is ook dat ik tussendoor de gelegenheid krijg om diverse wedstrijden even te bezoeken. Scheidsrechter Peter Bruggeman wil op het hoofdveld om 09.00 uur starten, maar ziet een groot gat waar een dag eerder nog de middenstip lag: zou er een derby zijn deze dag? Daarna de andere derby gezien: E1 tegen Saestum, een kansloze nederlaag. Bij de D6 een geweldige spits gezien (10-1), de B1 kwam op achterstand (de talentvolle spits als laatste man?), maar won uiteindelijk met 8-1. Tot slot nog de A1, Jonathan van zijn slechtste kant gezien met een onnodig opstootje.

Van Joop van Zijl mocht ik de wedstrijdbespreking van het eerste bijwonen, kostte me wel een broodje ei. Daarna begon de spanning van de zaterdagse derby bij FZO. Een paar weken geleden hadden de F’jes daar verloren, dus het kon wel. Dirk Vis en Peter Bruggeman namen gelukkig mijn middagverantwoordelijkheid over, dus even voor half drie kwam ik op het sportpark Villa van Aalten. Er was zelfs een uitgebreid programmaboekje waar meteen de cultuurverschillen tot uitdrukking kwamen in een aantal interviews. Enkele uitspraken wil ik jullie niet onthouden. “Zeventien jaar geleden begon ik met voetballen en alle kinderen op de Comeniusschool speelden zonder uitzondering bij Jonathan. Behalve ik, want ik speelde bij een niets betekende club in het hoekje van de straat. Het was de tijd dat Jonathan in de tweede klasse speelde, dat het Nederlands elftal daar een oefenwedstrijd speelde en de tijd dat er werd gepraat over een tribune voor de chique Slotclub. Het was eigenlijk de bekakste voetbalclub van Zeist, een soort Schaerweijde, maar dan zonder stokkies. Hoe hoog FZO speelde, daar werd niet eens over gepraat. Met een schooltoernooi kwam ik een paar keer bij Jonathan, maar het deed mij daar niets en je verdwaalde. In de jaren die volgden is die verhouding tussen David en Goliath zo gebleven. Goliath verloor wel iets van zijn aanzien door een degradatie en David werd een geliefde ouderwetse voetbalclub (dat Goliath in dit geval Jonathan heet is een fraaie Bijbelse toevalligheid). Vredig ontliepen de naaste clubs elkaar de afgelopen jaren.”

Maar toen vorig jaar de derde klasse in zicht kwam, kwamen de oude frustraties boven. “Ik heb de eer gehad een aantal wedstrijden namens Jonathan te mogen voetballen en met mij vele FZO’ers. Het is wel een vreemde constatering dat al deze voetballers terug zijn gekeerd op het oude nest en niet meer lid zijn van de groen-witten. Ik denk dat dit ligt aan de familiaire sfeer, die ontbreekt bij Jonathan. Op bestuurlijk niveau bestaat er ook onderling respect en waardering voor de wijze waarop een maatschappelijke functie wordt ingevuld. Samen proberen we ook in collectief verband mede richting te geven aan het verbeteren van de sportbeleving binnen de gemeente Zeist. Zoals bekend zijn we dit seizoen weer voorzichtig gestart met jeugd bij FZO. Hopelijk kunnen wij op korte termijn een bijdrage gaan leveren aan het oplossen van de wachtlijsten bij onze zustervereniging.”

Enfin, de toekomst van een zaterdag- en een zondagvoetbalvereniging is nog ver weg. Jonathan speelde FZO de eerste helft van de mat, maakte twee mooie goals doch vergat in de tweede helft snel de bal te spelen en de omschakeling in het verdedigend denken was ineens ver weg, ondanks alle waarschuwingen. Maar ik kwam in mijn nopjes terug op onze fraaie accommodatie en stak tevreden, samen met de trainer, een grote sigaar op. Hij smaakte extra lekker toen ik vernam dat de dames, het tweede en het vierde overtuigend hadden gewonnen.

Volgende week gaat de gemeente alle vergunningen indienen voor onze kunstgrasvelden: de monumentenvergunning voor het totale plan, de aanlegvergunning voor kunstgras, de bouwvergunning voor het hekwerk en een projectbesluit voor de totale verlichting. De KNVB heeft besloten om per 1 januari de FIFA normen voor kunstgras te gaan invoeren, dus alle leveranciers zijn nu druk hun aanbiedingen aan te vullen en te verbeteren. De aanvraag voor de witte kleedkamers komt wat later aan de beurt om de aanleg van kunstgras niet in gevaar te brengen qua planning. Ik houd jullie op de hoogte zodra ik weer wat meer weet.

Martin Vermeer is voorzitter van voetbalvereniging Jonathan

Reageren? Stuur een e-mail naar vermeer@mrsgroup.nl